 |
 |
|
Nowoczesne systemy alarmowe (SSWiN - Systemy Sygnalizacji Włamania i Napadu) charakteryzują się szeroką gamą najnowszych rozwiązań technicznych.
Zadaniem systemu alarmowego jest wykrywanie i skuteczne sygnalizowanie warunków wskazujących na istnienie zagrożenia.
Bez względu jednak na rodzaj rozwiązań, każdy profesjonalny system alarmowy zbudowany jest z elementów, które spełniają podobne funkcje.
Głównym elementem systemu alarmowego jest centrala alarmowa, której zadaniem jest odbieranie, interpretacja i reakcja na sygnały przesyłane przez zewnętrzne urządzenia peryferyjne.
Systemy alarmowe ze względu na chronione strefy można podzielić na:
- Systemy ochrony zewnętrznej - ochrona z zewnątrz terenu należącego
do obiektu, lub/i ogrodzenia.
- Systemy ochrony wewnętrznej - ochrona przestrzeni wewnątrz obiektu,
wszystkich otworów drzwiowych i okiennych w budynku.
Polska Norma wprowadziła podział Systemów Sygnalizacji Włamania i Napadu oraz systemów transmisji alarmu na klasy:
- SA1 - stosowana w obiektach o małym ryzyku szkód
(np. domy jednorodzinne, wielorodzinne).
- SA2 - stosowana w obiektach o średnim ryzyku szkód
(np. wille, warsztaty rzemieślnicze, sklepy, domy towarowe, punkty kasowe,
urzędy pocztowe, małe obiekty muzealne, mniej ważne obiekty sakralne).
-
SA3 - stosowana w obiektach o dużym ryzyku szkód
(np. zakłady przetwórstwa metali, kamieni szlachetnych, sklepy jubilerskie,
muzea narodowe, archiwa specjalne, ważne obiekty sakralne i ich skarbce,
zakłady przemysłu zbrojeniowego).
-
SA4 - stosowana w obiektach o bardzo dużym ryzyku szkód
(np. wytwórnie papierów wartościowych, mennice, skarbce dużych banków,
placówki dyplomatyczne, inne obiekty o specjalnych wymaganiach).
Urządzenia peryferyjne stosowane w systemach alarmowych również zostały podzielone na poszczególne klasy:
- Klasa A - popularna.
Normalna odporność na zakłócenia elektromagnetyczne, nie wymagana
ochrona przeciwsabotażowa.
- Klasa B - standardowa.
Czujki włamaniowe w tej klasie nie mogą dać się zneutralizować prostymi
metodami, ogólno dostępnymi narzędziami, muszą posiadać ochronę
przeciwsabotażową, odporność na zakłócenia elektromagnetyczne.
Linie dozorowe powinny być kontrolowane przez centralę pod względem
przerwy a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nie przekraczającym
30 sekund.
- Klasa C - profesjonalna.
Czujki włamaniowe w tej klasie posiadają układy dostosowujące się do
pracy w warunkach zmiennych i zakłóconych oraz układy do samokontroli
sprawności, nie mogą dać się zneutralizować metodami złożonymi
przy zastosowaniu specjalnie konstruowanych narzędzi, lub przy takich
próbach powinien wywołany być alarm, muszą posiadać ochronę
przeciwsabotażową, podwyższona odporność na zakłócenia
elektromagnetyczne. Linie dozorowe powinny być kontrolowane
przez centralę pod względem przerwy i zwarcia w okresach nie dłuższych
niż 1 sekunda, a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nie przekraczającym
20 sekund.
- Klasa S - specjalna.
Czujki włamaniowe w tej klasie posiadają układy dostosowujące się do
pracy w warunkach zmiennych i zakłóconych oraz układy do samokontroli
sprawności, nie mogą dać się zneutralizować metodami złożonymi
przy zastosowaniu specjalnie konstruowanych narzędzi, lub przy takich
próbach powinien wywołany być alarm, muszą posiadać
ochronę
przeciwsabotażową, podwyższona odporność na zakłócenia
elektromagnetyczne. Linie dozorowe powinny być kontrolowane
przez centralę pod względem wszystkich zakłóceń przeszkadzających
w transmisji sygnału z czujki do centrali w okresach nie dłuższych
niż 1 sekunda, a uszkodzenia sygnalizowane w czasie nie dłuższym
niż 20 sekund.
Ze względu na pełnione funkcje urządzenia peryferyjne można podzielić na:
- urządzenia detekcyjne
- urządzenia sygnalizacyjne
- urządzenia komunikacyjne
Za odbiór, wstępną weryfikację i wysłanie sygnału do centrali odpowiadają
urządzenia detekcyjne - czujniki alarmowe. Urządzenia te ze względu na
zastosowany rodzaj detekcji, dzielimy na:
Czujki pasywnej podczerwieni (PIR)
Zasada działania czujek pasywnych podczerwieni polega na wykrywaniu zmiany promieniowania cieplnego z zakresu dalekiej podczerwieni przez czujnik pyroelektryczny, którego sygnał elektryczny analizowany jest przez układ elektroniczny czujki.
Czujki pasywnej podczerwieni posiadają soczewkę Fresnela, która kształtuje obszar działania czujki w zależności od jej typu np:
- czujka szerokokątna
- kurtyna pozioma
- kurtyna pionowa.
Najczęściej w czujkach pasywnych podczerwieni stosuje się różnicowe czujniki pyroelektryczne, które zapewniają dużą odporność na zmiany temperatury otoczenia, i ruchy ciepłego powietrza.
W takich czujkach sektor wykrywania składa się z dwóch równoległych podsektorów.
Wejście lub wyjście człowieka z sektora jest wykrywane przez czujkę jako zmiana promieniowania cieplnego i wywołuje alarm.
Czujki mikrofalowe ruchu (MW)
W czujkach mikrofalowych do wykrywania poruszających się obiektów wykorzystano fale elektromagnetyczne (mikrofale) - efekt Dopplera.
W czujce obok siebie umieszczony jest nadajnik i odbiornik. Nadajnik emituje fale o określonej częstotliwości, odbiornik odbiera falę odbitą od ścian, podłogi, sufitu.
Jeżeli w pomieszczeniu nie ma poruszającego się obiektu, częstotliwość fali odbitej jest identyczna jak częstotliwość fali emitowanej przez nadajnik. Natomiast gdy w pomieszczeniu znajdzie się poruszający obiekt, nastąpi wcześniejsze odbicie części energii fali i w efekcie odbiornik zarejestruje wzrost częstotliwości fali.
Czujki zespolone (dualne)
Czujki zespolone to czujki złożone z dwóch detektorów. Najczęściej spotykane kombinacje to:
- podczerwień pasywna i mikrofala
- podczerwień pasywna i czujnik stłuczenia szyby
- podczerwień pasywna i czujnik ciśnienia.
Można spotkać również czujki zespolone złożone z dwóch tych samych detektorów np. 2 x podczerwień pasywna.
Czujka generuje alarm jedynie w przypadku wykrycia ruchu przez oba detektory w ciągu "x" sekund. Pierwszy czujnik, PIR lub MW, który wykryje ruch, aktywuje "x" sekundowy prealarm, podczas którego drugi czujnik musi wykryć ruch, aby cały detektor wygenerował alarm. Jeżeli w ciągu "x" sekund od wykrycia ruchu przez pierwszy z czujników drugi nie potwierdzi stanu alarmowego, wtedy czujnik przechodzi w stan czuwania.
Czujki stłuczenia szyby
Rozróżniamy dwa rodzaje czujek stłuczenia szyby:
- czujki pasywne
- czujki aktywne.
Czujki pasywne reagujące na drgania mechaniczne szyby występujące podczas silnego uderzenia w szybę możemy podzielić na dwa rodzaje:
wykrywające tylko pęknięcia - reagują one na sygnały o wysokich częstotliwościach powyżej 100 kHz oraz czujki wykrywające uderzenie podczas tłuczenia reagujące na sygnały w paśmie akustycznym od 6 kHz do 30 kHz.
Czujki aktywne reagują na hałas powstały przy tłuczeniu szkła.
Czujki magnetyczne - stykowe (kontaktrony)
Czujki magnetyczne stykowe składają się z dwóch elementów.
Pierwszy zawiera magnes drugi kontaktron. W wyniku oddalenia magnesu od kontaktronu następuje zwarcie lub rozwarcie styku kontaktronu.
Czujki magnetyczne stykowe służą do ochrony otworów okiennych i drzwiowych.
Centrala alarmowa będąca w stanie uzbrojonym w chwili otrzymania od któregoś z czujników odpowiedniego sygnału wyzwala sygnał alarmowy.
Informacja o wystąpieniu tego zdarzenia w systemie realizowana jest za pomocą urządzeń sygnalizacyjnych oraz komunikacyjnych.
Obie te grupy służą do informowania o stanie alarmowym systemu, z tym, że sygnalizatory pełnią tą funkcję lokalnie - bezpośrednio w obszarze chronionym, podczas gdy komunikatory odpowiedzialne są za zdalną transmisję informacji do wybranych odbiorców poza obszarem systemu.
Komunikatory oprócz wysyłania informacji o alarmie mogą wysyłać informacje o wszelkiego typu (zdefiniowanych) zmianach stanu systemu takich jak:
uzbrojenie/rozbrojenie, awaria systemu, sabotaż, usterka zasilania, napad itp.
W obecnej chwili dzięki rozwojowi technologii GSM/GPRS istnieje również możliwość sterowania systemem alarmowym za pomocą telefonu komórkowego wraz z pełnym podglądem zdarzeń na jego wyświetlaczu.
Daje to możliwość zdalnego sprawdzenia stanu uzbrojenia systemu, ewentualnych awarii, chwilowego lub stałego rozbrojenia systemu oraz ponowne jego uzbrojenie (np. gdy chcemy aby ktoś ze znajomych sprawdził co się dzieje w domu podczas naszej nieobecności a nie chcemy dawać mu uprawnień do obsługi systemu alarmowego).
Jeżeli dodatkowo dysponujemy komputerem istniej również możliwość podłączenia systemu alarmowego do sieci ethernet i dalej wykorzystując sieć Internet sterowania nim za pomocą komputera co jeszcze bardziej ułatwia jego zdalną obsługę (daje np. możliwość utworzenia wizualizacji obiektu i śledzenia OnLine występującego w nim ruchu).
Opracowano na podstswie Polskiej Normy Systemy Alarmowe oraz wydawnictw Z.R.T.O.M. TECHOM
| |
|
|
 |
|
|
|
